Eind 18e eeuw
Het tijdperk van de rede
Woensdag
Help me.
Voedsel is schaars
Verdedig de republiek
Eet minder
Toneelgezelschap Henry Salt & zoon
Dochter
Terwijl de zon opkwam boven het kaaseiland...
- En lange schaduwen wierp op de worststruiken...
- Het licht weerkaatsend in de honingbomen...
- En warmte gevend aan de weiden vol gerookte zalm...
- Was ik, de Baron van Munchausen, die wereldberoemd ben...
- Omdat ik de waarheid en alleen de waarheid vertel...
- Strakker ! - Sta stil.
Hoe word jij een groot actrice zoals ik, als je opgeblazen wordt ?
In mijn vaderland...
Om te trachten kennis te verbreiden...
- Onder mijn boerse, kortzichtige en ongelovige landgenoten.
We lichtten het anker en voeren uit.
We lichtten het anker en voeren uit !
Golven ! De golven !
Verdomme !
Wij zijn acteurs. Waar zijn de toneelknechten ?
- Dood. - Allemaal ?
Zelfmoord. Maar het had niks met jouw acteren te maken.
Weer had ik pech. Ik werd naar de muil van een walvis toe geblazen...
- Die zo'n enorme grootte en lengte bezat...
- Dat ik zelfs met een telescoop het achtereind niet kon zien.
Hoe zal het de Baron vergaan ?
Deze keer kan hij niet ontsnappen.
Op zulke momenten kan een handvol snuif uiterst effectief zijn.
Verdraaid nog aan toe !
Waar waren de golven nou ? De golven !
Incompetente imbeciel !
- Ik deed 't niet. Zij deed het. - Niet waar ! Hij was het !
We worden geacht professioneel te zijn en we willen graag overleven.
Sally !
Blijf hier.
- Waar is mijn broer ? - Je hebt geen broer.
Waarom staat er dan "Henry, Salt & Zoon" ?
Ik had je nooit moeten leren lezen. Het is een traditie. Het hoort zo.
Nee, de eisen van de Sultan zijn niet voldoende rationeel.
Een blijvende vrede is gebaseerd op de ratio.
Het spijt me, Mr. Jackson.
't Eerste bedrijf ging niet zo goed. Wat technische probleempjes.
Excuses zijn niet nodig, Mr. Salt. De omstandigheden zijn zwaar.
Neem me niet kwalijk.
De officier die zijn leven waagde...
- Door zes kanonnen te vernietigen en tien gevangenen te bevrijden.
- We hebben veel over u gehoord. - Zoals u zegt, Sir.
- U nam overmatig veel risico's. - Ik deed slechts mijn best, Sir.
Laat hem onmiddellijk executeren.
Zulk gedrag werkt demoraliserend op soldaten en burgers.
Ze proberen een eenvoudig en normaal leven te leiden.
Het is al moeilijk genoeg zonder labiele mensen die onrust stoken.
Constantinopel.
Het hof van de Turk. Wat een verrassing...
- Dat 'n vluchtige bries me hierheen blies.
Misschien moet ik de Sultan een lesje leren.
De Sultan hield van goede wijn...
- En wees nooit 'n weddenschap af. Dat kwam hem duur te staan.
Leugens ! Schurken ! Ik tolereer dit niet langer.
Stop deze bespotting !
Het is onwaardig. Ik heb nog nooit zoveel onzin gezien.
U weet niet waar u het over hebt.
- Na een weelderig maal... - Hoort dit erbij ?
Ga van het toneel af.
Deze bandiet is een bedrieger. Ik ben de Baron van Munchausen.
- We voeren hier een toneelstuk op. - U drijft de spot.
Alsof ik een lachwekkende fictieve figuur was, het mikpunt van grappen.
Wat gebeurt er in hemelsnaam ?
Laat het doek vallen !
Af !
U verbruit de voorstelling.
Doe iets. Ik moet het publiek toespreken.
Dames en Heren...
Mijn excuses voor deze vreselijke gebeurtenis. Ik verzeker u...
Schone dames.
- Schone dames.
- U hebt een goede smaak. - Verder klopt er niets van.
- We moeten verder met het stuk... - Mijn hemel ! Berthold !
Wie is Berthold ?
Hoe kom jij... ? Wat geweldig om je te zien.
Waar zat je ? Hoe gaat 't met je benen ?
Waar zijn de anderen ? Albrecht !
Adolphus ! Gustavus ! Niet te geloven, dit is een wonder.
- Ik ben blij. - Is ie er nog ? Stuur hem toch weg.
- Wat is er aan de hand ? - We beginnen opnieuw.
- Wie is dit ? - Een of andere ouwe gek.
- Hij is de Baron van Munchausen. - O, de echte Baron van Munchausen.
Inderdaad. En wie bent u, als ik vragen mag ?
Een ambtenaar. Ik ben belast met de vergunning van dit theater.
Dit is de wel-niet-zo-edele Horatio Jackson.
Hij hoopt de oorlog te winnen en onze stad te redden.
Gaat u nu, alstublieft.
Hij is een ezel. Alleen ik kan een einde maken aan deze oorlog.
Ik kan dat omdat ik de oorlog begon. Ik ben de oorzaak.
Ik vrees dat u weinig begrip heeft van de werkelijkheid.
Uw werkelijkheid, m'n waarde, is leugens en kletspraat.
En ik ben wat blij dat ik er in het geheel geen begrip van heb.
- Deze man heeft een dokter nodig. - Een dokter ?
We gaan verder met de voorstelling. Ik dank u zeer.
En nu wegwezen. Wees redelijk, alstublieft.
Als we niet doorgaan, werpt hij ons voor de Turken.
Geachte dames en heren, uw dienaar, de Baron van Munchausen.
Heb je nog neuzen gevonden ?
Zing eens wat !
U herinnert zich mij of mijn avonturen niet meer.
Maar ik verzeker u dat ze waar gebeurd zijn.
De waarheid is dat ik de oorzaak ben van deze belegering.
- En de Turken dan ? - Dit is een grensconflict.
- We vechten om zeeroutes. - Dat was de vorige keer.
Arme misleide dwazen.
Als u mij de gunst doet het woord van een heer te geloven...
- Zal ik u de ware oorzaak van deze oorlog onthullen.
Na mijn... O jeetje...
Na m'n terugkeer uit Egypte...
- Werd ik zeer hartelijk verwelkomd door de leider der Turken.
Zijne hoogheid de Sultan.
Hij kende mijn reputatie en achtte me zeer hoog.
Hij was zo vergenoegd over mijn gezelschap...
- Dat hij me toegang tot zijn harem aanbood.
Op een dag bracht hij me een fles van zijn beste toké.
- Wat zegt u ervan ? - Niet slecht.
M'n beste Munchausen, iets beters is er niet.
Onzin.
Ik wed dat ik binnen 'n uur een veel betere fles toké voor u kan halen...
- Uit de keizerlijke kelder in Wenen, slechts 1000 mijl van hier.
Neem de weddenschap aan. Als het niet lukt, mag u me onthoofden.
- Wat is uw inzet ? - Ik neem het aan.
Ik zet zoveel schatten in Als de sterkste man kan dragen.
Afgesproken. Geef me een pen, dan schrijf ik meteen aan de keizerin.
Berthold !
Ik kom er aan ! Verdorie. Sorry, jongens, ik moet weg.
Breng dit naar de keizerin in Wenen.
Zij zal je een fles wijn geven. Breng die onmiddellijk bij mij.
Kan ik u enig vermaak aanbieden terwijl u wacht ?
Ik heb 'n korte opera geschreven. Wilt u wat horen ? Het is prachtig.
Het is een komedie. Hij heet "De beulsleerling".
Hier komt de ouverture.
Het doek...
Het doek gaat op en we zien een typische martelkamer.
Yosrick, de jonge leerling, zingt over het plezier in zijn werk.
Een beulsleerling ging op 'n dag blij naar zijn werk
Ik buig en rek onder gezang
En maak mensen bang
maar de zaken lopen niet de enige op de pijnbank ben ik.
De vierde akte speelt in een abattoir. Ik zie 'n boel slapstick.
We beginnen met 't eunuchenkoor: "Zo jong al onder 't mes".
"Mein Herz, mein Herz".
Zo jong al onder 't mes omringd door mooie vrouwen
Het leven van een eunuch is hard...
- Neemt u me niet kwalijk. - U mag deze aria niet missen.
Het leven lijkt op een spel
Het gaat erom dat je wint...
Kalm. Waar is Berthold ?
Geen idee.
Als hij over 3, 5 minuut niet hier is, onthoofdt de Sultan me.
Is dat alles ?
Sorry, ik vind dat niet leuk. Jij ?
Het is geen grap, het is een weddenschap.
Hij slaapt. Ik hoor hem snurken, zo'n 900 mijl hier vandaan.
Hij ligt onder een boom. In de buurt van Belgrado.
- Er staat een fles naast 'm. - Als ie maar niet gedronken heeft.
- Wat is de windsnelheid, Gus ? - Drie knopen.
Ik ben een moderne man die u zeggen kan
Wreedheid gaat voor vriendelijkheid
Ik ben een moderne man vindt u niet...
Het is u of ik.
De tijd is bijna om, geloof ik.
Klaar...
Nu !
- Ik ben toch niet te laat ? - Nee, hoor. Dank je wei.
Bedankt, ik was net aan kortwieken toe.
- Ik dank je. - Van de keizerin.
Verrukkelijk. U wint.
Haal zoveel uit de schatkamer Als de sterkste man dragen kan.
Zo, dat was het.
Bedankt, kerel.
- Wat is er ? - Ze hebben alles meegenomen.
- Gustavus. - Hou ze tegen !
- Haal ze terug ! - Gustavus ! Nog een keer.
Vuur !
Zoek dekking, vrienden.
Hergroeperen !
Laat me binnen.
Zoals u ziet, jaagt de Sultan nog steeds op mijn hoofd.
Wacht ! Stop ! Niet weggaan. Kom terug, er is nog meer.
Ik ben nog niet klaar. Niet weggaan.
We gaan er net vandoor met de schat van de Sultan.
- Berthold ! - De naam is Desmond.
We zijn acteurs, geen hersenspinsels van u ! Word toch 'ns wakker.
Kom terug ! Kom terug !
Wat voert de Sultan uit ? Het is toch woensdag ?
Het spijt me vreselijk van de voorstelling...
Dit theater gaat dicht. U en uw gezelschap moeten de stad verlaten.
Maar, kijkt u eens naar deze goede kritieken !
"Mr. Salt houdt de natuur een spiegel voor." Weense klaroen.
"Waar voor uw geld." Paris Echo. "Leuk avondje uit." Glasgow Herald.
Braaf... Rustig maar.
Hier, jongen.
Gaat het met u ?
- Ben ik dood ? - Nee.
- Verdorie. - Wie bent u echt ?
De Baron van Munchausen is een verhaaltje.
- Ga weg ! Ik probeer te sterven. - Waarom ?
Omdat ik de wereld beu ben.
- En de wereld is mij beu. - Maar waarom dan ?
Waarom ? Waarom ?
Omdat het tegenwoordig allemaal logica en verstand is.
Wetenschap. Vooruitgang.
De wet van de hydraulica. De wet van de maatschappelijke dynamiek.
Wetten van zus, wetten van zo.
Er is geen plaats voor een driebenige cycloop in de Zuidzee.
Geen plaats voor komkommerbomen en oceanen van wijn.
Geen plaats voor mij.
Hoe ging het verhaal verder ?
In het paleis van de Sultan. Ontsnapte u ? Werd u gedood ?
Ik weet het niet. Het is zo lang geleden.
- Kan het iemand wat scheien ? - Mij wei.
Ik ben erg moe.
- Tot ziens. - Vertel het, alstublieft.
- Toe nou. - Scheer je weg !
- Alstublieft... - Wil je het echt weten ?
Hou op !
Zo gaan we allemaal dood.
Dan weten we nooit hoe het verhaal afloopt.
Waar ga je naartoe ? Kom terug !
Hou op !
Wacht ! Kom terug ! Zoek dekking !
Ellendig kind.
Hou op !
Ga weg ! Hou daarmee op !
Duiken !
- Zo gaan we er allebei aan. - Ik dacht dat u dood wilde.
Ja, maar ik ben ook oud genoeg.
Heren, zou u dat vijandelijke geschut niet tot zwijgen brengen ?
- Nee, meneer. - Nee ?
- Het is woensdag. - O, god. Woensdag.
De Turken gaan de muren bestormen.
U bent echt de Baron van Munchausen.
Dit is het einde. Alles is voorbij.
Generaties van theatervakmanschap verwoest in een oogwenk.
Handen thuis !
Sally, kom hier. Seniele ouwe gek !
Dankzij jou zijn we straks aan de Turken overgeleverd.
Hij is de Baron van Munchausen. De echte.
- Geloof me nou. - Schiet eens op.
Eerlijk waar. Het is 'm.
- Hou je mond ! - Echt waar ! En hij kan ons redden.
Toch ? Hij sprong op een kanonskogel.
Hij vloog mijlen door de lucht, boven olifanten en soldaten.
- Hou op met liegen ! - Ik lieg niet. Toch ?
- Jammer genoeg wei. - Maar hij deed het echt.
De soldaten zagen hem ook. Die kunnen het ook vertellen.
O, ze zijn dood.
- Maar hij deed het. - Nee, ik deed het niet.
- Nu liegt u. - Ik lieg nooit.
Sally ! Blijf hier ! Wat heb je toch ?
Ik vloog geen mijlen.
Eerder anderhalve mijl. En ik vloog ook niet echt.
Ik klampte me eerst vast aan een mortiergranaat...
- En op de terugweg aan een kanonskogel.
Gevaarlijke gek ! We hebben genoeg van je.
Het doet er niet meer toe. De Turken hebben de stad zo veroverd.
Ik bereikte net m'n hoogtepunt, tussen Romeo en King Lear in.
Mijn publiek vermoordt me Als ik nu sterf.
Red ons ! Red ons !
- Stel me niet teleur. - Alstublieft.
- U bent toch een Baron ? - U bent onze enige hoop.
- U bent mijn enige hoop. - Dames, alstublieft...
Zolang ik...
- Heronymus Carl Frederick Baron van Munchausen...
- Leef en ademhaal, zal u niets overkomen.
U doet me denken aan keizerin Katharina de grote...
- Wier hand ik ooit weigerde.
Doen ze u allemaal aan haar denken ?
En waarom niet ? Een beetje hier, een beetje daar.
Ik heb een plan. Ik trek er onmiddellijk op uit...
om mijn buitengewone dienaars te zoeken.
Met hun hulp zal ik de belegering doorbreken en de stad redden.
- Briljant ! Bravo. - Hoe ?
- Ik heb wei uw assistentie nodig. - Natuurlijk.
- Zeg maar wat we moeten doen. - Wilt u uw onderbroeken uittrekken ?
Kijk al dat ondergoed eens.
Mooi, hé ? Het is als een droom.
Dit is het begin van het tijdperk van intieme dingen.
Het wordt zijn dood.
- Ja, maar het is wei de moeite. - Genoeg gekletst. Pompen.
- Dit moeten we meiden. - Ja.
Nee. We hebben een eenvoudig plan nodig. Dit is veel te ingewikkeld.
De acteurs hebben een luchtballon. Ze willen ontsnappen.
Arresteer ze nu meteen.
- Gooi ze de stad uit. - We kunnen de poort niet openen.
Gooi ze dan van de muur.
Ontsnappen ! Wat moeten komende generaties wei niet van ons denken ?
Volg mij.
Kom met de ladder.
Baron !
- Hebt u Sally gezien ? - Nee.
- Dank je wei, liefje. - Stop ! U staat onder arrest.
Loslaten !
Richten ! Vuur !
Ik zal terugkeren met versterkingen. Geef de moed niet op.
En aan alle dames, die me een halve ton ondergoed afstonden:
Vat geen kou ! Au revoir.
- Blijf, argus ! Ik kom gauw terug. - Ik blijf op u wachten.
Kom gauw terug.
Hij komt niet ver met hete lucht en verbeelding.
Verdorie !
Hou vol.
- Bedankt. - Je hebt alles verknald.
Ik moet het vuur blussen en jou naar beneden brengen.
- Ik ga met u mee. - Daar komt absoluut niets van in.
Als we nu omlaag gaan, landen we op de kerk.
- We moeten uw dienaren vinden. - Dat was ik ook van plan.
- Waar gaan we naartoe ? - Naar de maan.
Wat ? Maar dat duurt eeuwen.
- Nee, hoor. - Natuurlijk wei.
- Waarom gaan we daar naartoe ? - Daar zag ik Berthold het laatst.
- Ben je al 'ns op de maan geweest ? - Nee.
Het is interessant daar. De koning en koningin zijn charmant.
Je weet toch dat ze afneembare hoofden hebben ?
Hun hoofden doen intellectueel werk, hun lichamen meer het lichamelijke.
Het probleem is dat hoofd en lichaam het niet altijd eens kunnen worden.
- Je gelooft me toch wei ? - Ik doe mijn best.
Bent u bang ?
Helemaal niet.
- En jij ? - Helemaal niet.
Pak het touw vast !
We zijn er.
U ziet er anders uit. Jonger.
Ik voel me altijd jonger door avonturen.
Word jij maar niet jonger, anders moet je nog een fles.
Je zult zien dat ik een gunsteling van de koning ben.
We zullen vorstelijk verwelkomd worden.
Wat nu ?
Eindelijk heb ik je.
- Bienvenuto alla luna. - Majesteit !
Wat een genoegen om u weer te zien.
Dit is mijn vriendinnetje Sally. Sally, de koning van de maan.
M'n volledige titel is: koning van alles. Re di tutto. Zeg maar Ray.
De maan is 'n onbeduidend deeltje van mijn rijk. Er is veel meer.
U schijnt zich niet goed te voelen. wat mankeert u ?
Ik mankeer niets. Ziet u niet dat ik een ben met de kosmos ?
Is dat alles wat u te zeggen hebt ? Bent u soms blind ?
Ik zal het uitleggen. Sinds uw laatste bezoek heeft m'n hoofd...
- Waar alle briljante dingen zich bevinden...
- De macht gekregen over het universum.
En wat ik nog niet ken, schep ik.
Ik heb net de lente geschapen. Serieus nu, zonder mij is er niets.
"conto ergo es." Ik denk, daarom ben jij.
Hij is geschift.
Het lijkt er wei op. Hij heeft in ieder geval grootheidswaanzin.
Contact houden met het hele universum...
- Vergt concentratie.
Dus het helpt me niet echt dat u vrij rondloopt.
Uw verhaaltjes leiden me af.
U bent als een mug in de Taj Mahal.
Heer, zonder mijn avonturen zou u hier niet zijn.
Zo, ben ik nu een deel van uw avonturen ?
Dat zullen we nog wei zien.
Zo, wie heeft wie nu geschapen ? hopelijk is het naar uw zin. Ciao.
Daar gaat mijn walgelijke lichaam met de koningin.
Laat dat. Ik ben moe.
Ga weg ! Verdorie, hij hoort me niet.
Vuile griezel van een man.
Wat gênant. Niet kijken, dan gaat hij misschien weg.
Dat we ooit aan elkaar vastzaten. we passen absoluut niet bij elkaar.
Hij bengelt onderaan de voedselketen en ik zweef tussen de sterren.
Nee, ga weg ! Ik veracht je !
Daar ben ik weer ! Ik heb mijn lippen terug.
En ik ga ze gebruiken, mop. Ik ben 't, je olifant van het genot.
- Geef me een pakkerd, schat. - Eerst eten, lieverd.
Dat is waar ! Eerst vreten, dan vrijen.
Ik heb dit spui echt nodig.
Dat kan je niet Als je geen mond hebt.
Ik kan er weer tegenaan.
jij gaat nergens naartoe.
- Baron. - Uwe wonderbaarlijke majesteit.
Ik ken jou.
Jij bent dat mannetje dat er met mijn koningin vandoor wou.
Dat gaat mooi niet meer door, piccolo casanova.
Wat sta jij te kijken ?
Daar, tortelduifjes. Ik weet dat jullie 't ongemakkelijk krijgen.
Eindelijk weer vrij, zodat ik me op verhevener dingen kan concentreren.
Kruip terug in de modder. Mis !
Ik ben blind ! Mijn koninkrijk voor een zakdoek.
Laat me los ! Ik heb geen tijd voor winden en orgasmen.
Alsjeblieft, geen lichaamsfuncties meer...
Vaarwel, Baron.
- Een gunsteling van de koning ? - Deze kooi is niet echt.
- Hij hoort bij zijn gekte. - Hij lijkt me echt genoeg.
- We zijn in 'n slechte bui, zie ik. - Hoe redden we hier de stad ?
Met de stad gaat het prima.
- De aanval is voorbij. - Hoe weet u dat ?
Dat weet ik gewoon.
Wat voor de duivel... Goed, ik kom er aan.
Mom naar buiten.
- Kom eruit. - Laat dat !
- Waarom deed u dat ? - Ik dacht dat u vijandig zou zijn.
Ja, natuurlijk ! U zou ook vijandig zijn Als ik u prikte.
Wie bent u ?
- Dat weet ik niet meer. - Straks worden wij ook nog zo.
- Waarom zit u hier ? - Ik ben een gemene misdadiger.
- Wat hebt u gedaan ? - Weet ik niet meer.
- Hoe weet u dan dat u gemeen bent ? - Nou, ten eerste...
Omdat ik hier zit. En ten tweede...
Heb ik deze ketenen om.
Het is Berthold !
Ik ben het. De Baron.
Ik wist dat je hier was. Ga mee naar de aarde om de Sultan te verslaan.
Je bent Berthold, mijn oude dienaar.
Die ketenen zijn om jou langzamer te laten lopen.
- Kom nou. - Je droeg ze altijd, weet je nog ?
- Je bent niet goed wijs. - Ik ben de Baron van Munchausen.
We verdoen onze tijd.
- M'n liefste Baron. - Ariadne !
Het spijt me dat we daarnet niet konden praten...
- Maar Roger is zo moeilijk.
Waar is Roger precies ?
In bed met mijn lichaam, natuurlijk.
Hou op. Hou op !
Als hij ontdekt dat mijn hoofd bij jou is...
Vlug, klim in mijn haar.
Waarom maakt ze van die rare geluiden ?
Haar lichaam is bij de koning. en die...
kietelt haar onder haar voeten.
- Berthold, jij gaat met ons mee. - Mooi niet.
- Waarom niet ? Ben je bang ? - Precies.
Help me.
Vlug, klim aan boord.
- Hou je vast ! - Ik wil niet ontsnappen.
Wat is dit toch heerlijk ! Ik kietel je tot de zon opgaat.
Ik veeg het wei even af. Kiele-kiele-kiele...
Ik weet dat je dit lekker vindt, maar je zegt helemaal niets.
Je bent een kussenbijter, daarom is dat.
Baron, ik moet naar Roger voor hij ontdekt dat mijn hoofd ontbreekt.
- Ik begrijp het volkomen. - Liefste, neem me mee.
- Terug naar de aarde ? - Ja !
Zonder je lichaam ?
- Je had me toch lief zoals ik was ? - Ja, dat was ook... Is ook zo.
- Alleen... - We moeten weg.
Je hebt gelijk. Het is onmogelijk.
Neem een lok van m'n haar mee.
Een lok, dikdoener. Niet het hele tapijt.
- Ik zal het altijd koesteren. - De koning ! Ik moet gaan...
Au revoir, mijn liefste Baron.
Ja ! Ik kom, Roger !
Ik maak je helemaal gek. Laat je gaan !
Waar is je hoofd ?
Geen wonder dat je zo stil bent. Ik ben ook te wild.
Ik zoek 't wei even. We doen verstoppertje.
O, het is een spelletje. Schat, kom naar buiten !
Je bent er niet. Waar ben je dan ? Je bent bij de Baron.
Bij dat mannetje.
Je zei dat grootte niet belangrijk was. Puttana !
Ik zal je Baron vinden, en daarna vermoord ik jou.
Sneller.
Ik maak een Baronbrochette ! Sybil, Andiamo !
Sneller !
Gaat niet. Berthold komt haast niet vooruit.
- Maak zijn gewichten dan los. - Dat heb ik al gedaan.
- Hij is oud, hij kan niet rennen. - Onzin, hij is alleen ongeoefend.
Kom op, Berthold.
Zoek hem ! Je kunt je nergens verbergen, Baron.
Wat kijk jij nou ? Kijk naar beneden.
Daar is hij, Sybil ! Daar.
Nu heb ik je, Baron.
Daar zijn ze. Heb je honger, snoesje ?
Jij neemt de Baron, jij de kale.
En jij krijgt het meisje omdat je mijn lievelingetje bent. Aan tafel !
- Jij gaat daarheen, ik daar. - Je bent de laatste in je soort.
Nee, niet uit elkaar gaan !
Mayday !
We storten neer !
Sybil, laat me niet in de steek.
Ik ben vrij ! Eindelijk. Het lichaam is dood.
Het lichaam is dood, leve het hoofd. Het is er geweest, finito.
Ik zal bewijzen dat een hoofd geen lichaam behoeft. Ik ben almachtig.
O nee ! Ik heb jeuk.
Goed gedaan, Sally.
Baron van Munchausen. Wat fijn om u te zien.
- Blijf van me af ! - Ik ben Berthold, uw oude dienaar.
Dat hebben we al gehad.
- Waar zijn we ? - Op de maan.
- O ja ? Niks veranderd, die Baron. - Kunnen we nu gaan ?
Aan het vlechten.
Wacht eens even. Het komt allemaal terug.
Ik heb hier 20 jaar vastgezeten. Sinds u hier voor het laatst was.
Jij liet me hier achter. Schoft !
Jij ging de hort op met die del en liet mij wegrotten in een kooi.
En nu kom je terug en verwacht van mij dat ik je overal op aarde volg ?
Ja.
Nou, vooruit dan.
Berthold, weet jij waar de rest van de jongens zijn ?
Geen flauw idee.
Dit is echt zoiets wat niemand gelooft.
Zo, Berthold...
Jij gaat eerst.
En dan Sally.
Voorzichtig.
Toe maar.
Hier stopt het. Finito. Het touw gaat niet verder.
- Ik kom weer naar boven. - Wacht even.
- Bind dit er aan vast. - Waar haal je dat vandaan ?
- Van het bovenste stuk afgesneden. - Het bovenste stuk ?
Ja, wat dacht je dan ? Ja ja...
Bind het aan het uiteinde vast, zodat we verder kunnen afdalen.
Wat slim bedacht ! Geweldig. Waarom dacht ik daar niet aan ?
Daarom is hij een Baron, en ik een plebejer.
Nu redden we de stad nooit.
Tweeënhalf procent !
- Da's niet genoeg. - Hoger ga ik niet.
Tweeënhalf procent. Graag of niet.
Wij willen meer ! Wij willen meer !
Ik ben nog heel.
- Geloof ik... - Ik begrijp het niet.
Onze afdaling in de krater van de vulkaan de Etna...
- Had afgeremd moeten worden door opstijgende warme lucht.
Maar hij is kennelijk uitgedoofd.
Nee ! Niet nog meer reuzen.
Kan ik jullie heien, kleine stervelingen ?
Ik hoop van wei. Ik ben Baron van Munchausen.
Misschien heeft u van me gehoord. Wij zoeken drie mannen.
Een met bijzonder scherpe ogen, een met 'n scherp gehoor...
- En een die extreem groot en sterk is.
We zijn hier allemaal extreem groot en sterk.
Ik ben Vulcanus. De god.
En dit zijn mijn reusachtige werknemers.
De cyclopen. Die nu onmiddellijk weer aan het werk gaan !
Ik liever wapens en uitrustingen aan iedereen die ervoor wil betalen.
Grieken, Trojanen, Romeinen, Hunnen.
Het is niet mijn schuld dat ze zo maf zijn om elkaar af te slachten.
Ellendelingen ! 'n Langzaam-aan-actie doet me niks. Ik ben god !
Ik heb alle tijd van de wereld. Horen jullie me ? Alle tijd.
Vroeger kreeg het personeel iedere duizend jaar betaald.
Dit zootje wil het eens in de eeuw hebben. Het is een schande !
- Wat is dit ? - Ons prototype.
De RX intercontinentale...
- Radar ontwijkende raket met meervoudige kernkoppen.
Wat doet ie ?
- Hij doodt de vijand. - Alle vijanden ?
Allemaal. Al hun vrouwen, kinderen, schapen, katten, honden.
- Allemaal voorgoed opgeruimd. - Dat is vreselijk.
Nou, zie je...
Het voordeel is dat je er niet een hoeft te zien sterven.
Je zit lekker op je gemak duizenden kilometers van het slagveld...
- En drukt op de knop.
Wat is daar voor lol aan ?
Wij bieden voor eik wat wils.
U zou ervan staan te kijken.
Kan ik u misschien enig voer aanbieden ?
Heerlijk !
Het is geen slechte thee, als nectar van de goden beschouwd.
Blijf zo lang u wilt. Het is fijn om mensen op de thee te hebben.
Het spijt me, maar we moeten gauw weer weg.
We hebben haast.
Daar komt mijn dwergbutler met de petitfours.
- Albrecht ! - Baron ! Berthold !
- Wat doen jullie hier ? - Jou zoeken.
Ik heb de schat opge... aan de liefdadigheid gegeven.
het is me niet om de schat te doen. Albrecht, dit is Sally.
Ik wil dat je meegaat om tegen de Turken te vechten.
Nee, dat kan niet. Niet sinds ik mezelf heb gevonden.
Groot en sterk zijn en dingen slepen, dat heb ik nooit gewild.
Ik wil bevallig en fijngevoelig zijn.
Ze noemen me hier de dwerg. Ik heb 't hier echt goed.
Hij is krankzinnig geworden.
Mijn liefste... Mijn schat !
Pardon. Mag ik je voorstellen aan Baron van Munchausen...
- En zijn vriendinnetje Sally. en...
Berthold.
Dit is Venus.
De godin. Mijn vrouw.
Madame, ik ben sprakeloos.
Liefde van mijn leven.
Alfa en Omega van mijn bestaan. Ik heb iets voor je.
Een diamant.
Voor jou, mijn schat.
Wat ben je toch lief.
Weer een diamant erbij.
Madame, ik kan u helaas niet zo'n uitgelezen geschenk aanbieden...
- Maar ik zeg u dat u in schoonheid Katharina de grote overtreft...
- Wier huwelijksaanzoek ik ooit heb mogen weigeren.
- Baron, u vleit me. - Geenszins, madame.
Geen tittel.
Wat een mooie...
snor.
Zullen we... dansen ?
Kom mee de balzaal bekijken.
Mooi, hé ? We hebben 'm net laten opknappen.
Wist je dat ?
Ik kan dansen. Kijk maar eens.
- Sally, jij kan toch dansen ? - Nee.
Je wordt bedankt.
Stop !
Baron !
Kunnen we nu gaan ?
Hou daarmee op ! Kom naar beneden !
We moeten terug. We moeten de stad redden.
- Toe nou, Baron ! - Kalm, de stad is niet in gevaar.
De Baron kust uw vrouw.
Wat zeg je me daar ?
Je bent een slet ! Hoer ! Hoor je me ? Een hoer !
Het is genoeg geweest, sloerie.
Nee, wacht...
- Maar schatje... - Hou je 'schatje' maar voor je.
Doe iets. Red hem !
- Wees niet zo jaloers. - Jaloers ? Ik ben niet jaloers.
Geef hem terug.
- Ik mag nooit vrienden hebben. - Geen gesjans met mannen, lellebel.
- Lellebel ? - Ik kan u verzekeren...
- Ik ben 'n godin, ik doe m'n zin. - Ik ben de god, dus hou je wafel !
Pardon...
Ondankbare sterveling !
- Dit zet ik je betaald ! - Uw vrouw treft geen blaam.
Zet de Baron neer, alstublieft. Zo is hij altijd.
- Wat hebt u met ze gedaan ? - Jij bekrompen kleinburger !
- Wat hebt u met de Baron gedaan ? - Wil je de Baron ?
- Dan kan je de Baron krijgen. - Nee, bedankt. Het hoeft niet.
Vond je dat lekker ?
Heb ik je opgewonden ?
Verdomme ! Ik kan niet zwemmen.
Wat gebeurt er ? U bent weer oud.
Ik ben uit het paradijs verjaagd en het is jouw schuld.
Waar zijn we ?
Geef antwoord !
De meest waarschijnlijke uitleg is...
- dat we via het binnenste van de aarde in de Zuidzee gevallen zijn.
- Dat is mijlen ver van huis. - Bravo.
- Ik was gelukkig in mijn vulkaan. - Ik ook.
Een eiland !
- Is er een vulkaan ? - Hou toch op met je vulkanen !
Ik geloof dat er wei een vulkaan is.
Het beweegt.
- 'n raadseltje. 't begint met 'n m. - Het is een demon uit de diepte !
Dat begint met een D, druiloor ! M ! De M van monster.
- Gaat ie ons opeten ? - Met een beetje geluk wei.
Baron !
Help even.
- Volgens mij is ie dood. - Hij mag niet dood zijn.
Hij ziet er niet bepaald fris uit.
Is er een dokter in de vis ?
Geen dokters... geen dokters.
- We moeten 'm drogen en warmen. - Wat is dat voor geluid ?
Het is... muziek.
Dat is geen muziek.
Kijk eens !
Daar brandt licht. Kom mee.
Deze kant op. Voorzichtig.
Neem me niet kwalijk...
Wij hebben hulp nodig.
- We hebben hulp nodig. - Geen dokters.
Hoor ik daar de Baron ?
Hoor ik de Baron ?
- Geen dokters. - Hoor ik de Baron ?
Dat zei ik net al. gebruik je oortrechter toch 'ns.
Adolphus. Gustavus. Zijn jullie het ?
- Baron ! Berthold ! Albrecht ! - Niet te geloven.
Dit is Adolphus. Hij schoot vanaf de andere kant van de wereld raak.
En dit is Gustavus, die een heel bos in een keer omver kon blazen.
Dat waren nog eens tijden. Toen we nog jong waren. En leefden.
- Hoe bedoel je ? - Verzet is zinloos.
- We zijn niet dood. - Accepteer het.
We zijn hier allemaal dood. Dit is de hei.
- De hemel ! - De hei !
Doe niet zo dom.
Ga zitten, ontspan je. Doe een spelletje mee.
Je bent heel erg lang dood.
Wat doet u nou ?
U geeft het op, hé ?
- Dat laat ik niet toe ! - Ga weg, verdwijn.
En Rose en Daisy dan ? En mijn vader en alle anderen ?
- U had beloofd ze te heien. - Ze zijn volkomen veilig.
Ze kunnen wei op zichzelf passen.
Bovendien zijn er belangrijker zaken.
Zoals ?
Ellendig klein wicht !
kan je me niet af en toe rustig dood laten gaan ?
Bucephalos ! Mijn Bucephalos !
Je hoorde me zeker roepen ?
- Dit is een goed teken, nietwaar ? - Ja, nou...
Maak een roeiboot klaar en maak je klaar voor het vertrek.
Ik heb geleerd dat een handvol snuif uiterst effectief kan zijn.
Ik eet nooit meer vis.
- Waar is de Baron ? - Baron ?
Baron, waar bent u ?
Daar is de Baron !
Schiet eens op. Ik hou dit niet eeuwig vol.
Kijk, daar is de stad ! We zijn er.
Ja, en de vlag is nog in top. Niets aan de hand, dat zei ik al.
Mijn god, het leger van de Sultan. Vlug, de vis weer in.
Ze vragen om een nederlaag. Laten we aan die wens voldoen.
Ik tel tot drie.
Gustavus ! Blaas ze terug naar klein-Azië.
Adolphus ! Zoek de Sultan en schiet hem neer.
Albrecht, roei ons aan land. Berthold... Maak je nuttig.
Kunt u niet tot vier tellen ?
We zinken !
Verlaat het schip. Verlaat het schip !
Het schip verlaat ons.
Ik kan nog steeds niet zwemmen.
Dit is afgrijselijk.
Ik heb nooit zo'n slachting gezien. meestal vecht ik bij de winnaars.
- U bent veel te streberig ! - Albrecht is waardeloos.
- We kunnen 't nu wei opgeven. - Dat mag je niet zeggen. Jij niet.
Als we van twee kanten aanvallen, kunnen we verwarring zaaien.
Albrecht en Gustavus vormen de hoofdmacht, terwijl...
- Baron. - Val me niet in de rede. Wat ?
Dit lukt nooit.
Ze zijn oud en moe. Het is niet meer zoals vroeger.
Begrijpt u dat dan niet ?
- Waar gaat u naartoe ? - Ik ga me overgeven.
Ik zwoer dat ik de stad zou ontzetten en bracht jullie hier.
Als je de Baron van Munchausen terug wilt zien, zou ik maar 'ns wat doen.
U mag uzelf niet overgeven. Misschien vermoorden ze u wei.
Dan hebben we al die tijd voor niks in die stinkende vis gezeten.
Afgesproken. Vrijdag de 28e geeft u zich over. Dat is over drie weken.
- We werken de details nog wei uit. - Nee. U geeft zich over.
- Dat hebben we al afgehandeld. - Maar wij winnen.
Wij gaven ons de vorige keer over. Nu is het uw beurt.
- En hoe zit het met de maagden ? - We hebben geen maagden meer.
Laten we ons liever concentreren op 'n rationeel verdrag...
- Dat de wereld veiligstelt voor wetenschap, vooruitgang...
Maar niet de Baron van Munchausen.
- Ouwe gek ! - Ik vrees van wei.
Help ! Moord ! Wie liet deze man mijn tent binnen ?
Als u nog interesse hebt voor mijn hoofd, dan mag u het hebben.
- Ik heb er genoeg van. - Roep de beul !
En, Mr. Jackson ? nog altijd dezelfde rationele man ?
Hoeveel mensen zijn er gedood in uw logische oorlogje ?
Er zijn regels. We kunnen niet naar de maan reizen of de dood ontlopen.
We moeten de feiten onder ogen zien. U leeft niet in de werkelijkheid.
Daarom loopt het slecht met u af.
- Nog 'n beroemd laatste woord ? - Nog niet.
- "nog niet" ? Is dat beroemd ? - De man is een dwaas.
Beul ! Executeer hem.
Het lukte !
Generaal, hou die man tegen !
Ik wist wei dat we het konden. Nu allemaal !
Goed geblazen, Gustavus.
- Ze komen. - Toe nou ! Schiet op !
Berthold. Rennen !
Maak je nuttig. Ik kan niet alles alleen doen.
Hierheen.
Zo, ja !
Deze keer zachtjes.
Zachtjes.
Het is gelukt ! Het is gelukt !
Kijk, ze kunnen het niet geloven. We hebben gewonnen !
- Kom terug. - We hebben gewonnen.
Maar natuurlijk.
Zet me neer !
Hij zit in de kerktoren.
Daar is hij ! Schiet hem neer.
Haal een dokter ! Vlug !
- Verlaat me niet, Baron. - Ga van hem af, geef hem lucht.
Daar komt een dokter aan.
- Pas op Sally. - Geen dokters...
Geen dokters.
Ga weg ! Laat hem met rust.
Sally heeft een stuip.
Niet doen !
Hij is dood.
Dat was een van de vele keren dat ik de dood vond.
Een ervaring die ik warm kan aanbevelen.
En met onschatbare hulp van mijn dienaren...
- versloeg ik de Turken en redde de situatie.
En vanaf die dag leefde iedereen die er de gave voor bezat...
- Nog lang en gelukkig.
Maak onmiddellijk een einde aan deze onzin !
U staat onder arrest...
- Wegens het verbreiden van belachelijke verhaaltjes...
- Terwijl de vijand voor de poort staat. Arresteer hem.
Open de poort.
Ik beveel u deze man te arresteren.
Ben ik de gekozen volksvertegenwoordiger of niet ?
- Arresteer hem ! - Open de poort.
Volg mij.
- Kom mee. - Open de poort niet !
De Turken staan buiten. We geven ons niet over.
Open de poort !
Kom, dames. Voorwaarts, acteurs !
- Open de poort niet. - Kom, doorlopen.
Kom terug ! Ik heb u gewaarschuwd ! Open de poort niet !
Volg mij !
- De poort blijft gesloten. - Open de poort.
Schiet iedereen neer die mijn bevelen negeert.
Houdt stand !
Open de poort, vrienden. Laten we de dag plukken.
Onwetendheid en conformiteit verwoesten de mens. Toon moed.
Nee ! Helemaal fout.
Open de poort.
Schiet ze neer !
Schiet die mensen neer, nu !
O, jullie willen verraad plegen ?
Goed, jullie staan onder arrest. Allemaal !
Bucephalos. Mijn Bucephalos.
Schone dames...
Het was niet zomaar een verhaal. Of wei ?
Toneelgezelschap Henry Salt & dochter